Uchwała Nr XXXII/277/2006 w sprawie przyjęcia "Gminnego Programu Przeciwdziałania Narkomanii"

Uchwala Nr XXXII/277/2006

Rady Miejskiej w Lipianach

z dnia 26 września 2006r.

w sprawie: przyjęcia „Gminnego Programu Przeciwdziałania Narkomanii.”

Na podstawie art.10, ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2005r. Nr 179, poz. 1484 i 1485), Rada Miejska w Lipianach uchwala co następuje:

§ l. Przyjmuje się „Gminny Program Przeciwdziałania Narkomanii" na rok 2006, Stanowiący załącznik do mniejszej uchwały.

§ 2. Realizację zadań wynikających z Gminnego Programu powierza się Gminnej Komisji Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

§ 3. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrz Lipian.

§ 4. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Przewodniczący Rady Miejskiej

Stanisław Jurkiewicz

Załącznik Nr l

do Uchwały Nr XXII/277/2006

Rady Miejskiej w Lipianach

z dnia 26 września 2006r.

GMINNY PROGRAM

PRZECIWDZIAŁANIA NARKOMANII

DLA MIASTA I GMINY LIPIANY

NA ROK 2006

„ Narkomana się tworzy - w domu, szkole, uczeni, na podwórku i na kolonii, słowem wszędzie. Lepi się go z cudownej materii dziecięcej naiwności, chęci poznania świata, wrażliwości uczuć, porywów serca, najskrytszych tajemnic i szczerych łez ."

Marek Kotański

Gminny Program Przeciwdziałania Narkomanii został opracowany w oparciu o ustawę z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1484 i 1485), z której wynika między innymi, że przeciwdziałanie narkomanii realizuje się przez odpowiednie kształtowanie polityki społecznej, gospodarczej, oświatowo-wychowawczej i zdrowotnej, a w szczególności: - działalność wychowawczą, edukacyjną, informacyjną i zapobiegawczą; - leczenie, rehabilitację i reintegrację osób uzależnionych; - ograniczanie szkód zdrowotnych.

Podstawę do działań w zakresie przeciwdziałania narkomanii stanowi Krajowy Program Przeciwdziałania Narkomanii opracowany przez Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii.

Zgodnie z art. 10, ust. l wyżej cytowanej ustawy, przeciwdziałanie narkomanii należy do zadań własnych gminy, obejmujących:

1. zwiększanie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych i osób zagrożonych uzależnieniem; 2. udzielanie rodzinom, w których wy stępuj ą problemy narkomanii pomocy psychospołecznej i prawnej; 3. prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej, edukacyjnej oraz szkoleniowej w zakresie rozwiązywania problemów narkomanii, w szczególności dla dzieci i młodzieży, w tym prowadzenie zajęć sportowo - rekreacyjnych dla uczniów, a także działań na rzecz dożywiania dzieci uczestniczących w programach opiekuńczo -wychowawczych i socjoterapeutycznych; 4. wspomaganie działań instytucji, organizacji pozarządowych i osób fizycznych służących rozwiązywaniu problemów narkomanii; 5. pomoc społeczną osobom uzależnionym i rodzinom osób uzależnionych dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym i integrowanie ze środowiskiem lokalnym tych osób z wykorzystaniem pracy socjalnej i kontraktu socjalnego.

I. NARKOMANIA, POLSKI RYNEK NARKOTYKOWY, SKUTKI PRZYJMOWANIA NARKOTYKÓW NARKOMANIA

Narkomania jest od pewnego czasu bardzo poważnym problemem, z jakim borykają się współczesne społeczeństwa w większości krajów świata. Narkotyki to narastający problem społeczny. Niestety coraz więcej młodzieży sięga po tzw. trawkę. Pochodne konopi czyli marihuana i haszysz są również, podobnie jak dym z papierosów, substancjami kancerogennymi. Palący trawkę są dwukrotnie bardziej narażeni na zachorowanie na raka krtani, ust, oskrzeli i przełyku. Narkotyki zwiększają ryzyko rozwoju chorób układu krążenia i układu oddechowego, przyspieszają^ pojawienie się schizofrenii i innych chorób psychicznych i powodują ich cięższy przebieg. Osłabiają funkcje poznawcze, ograniczają osiągnięcia w nauce, mają działanie teratogenne (wywołują wady rozwojowe), osłabiają odporność organizmu, upośledzają płodność i zwiększają ryzyko zakażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową lub przez krew.

NARKOMANIA - słowo pochodzi z języka greckiego i oznacza „nerke" - odurzenie oraz „mania" - szaleństwo. Najbardziej powszechną definicję narkomanii jest ta, którą opracował w 1957 roku Komitet Światowej Organizacji Zdrowia ONZ. W świetle tej definicji narkomania to stan zatrucia okresowego lub chronicznego spowodowany powtarzającym się przyjmowaniem narkotyków w postaci naturalnej lub syntetycznej. Często występującym terminem jest także LEKOMANIA rozumiana jako skłonność do niepohamowanego, niekontrolowanego nadużywania leków, prowadzi do wytworzenia zależności psychicznej lub fizycznej, bądź obu razem do środków terapeutycznych w wyniku systematycznego lub okresowego ich przyjmowania. Zgodnie z zaleceniami Komitetu Ekspertów ds. Zależności Lękowej, istniejących przy Światowej Organizacji Zdrowia używać należy trzech terminów które określaj ą jednocześnie etapy prowadzące do lekomanii.

• używanie leków - przyjmowanie preparatów medycznych niezgodnie z ich przeznaczeniem lub przyjmowanie bez zaleceń lekarza;

• nadużywanie leków - gdzie pojawia się już zależność psychiczna od używanego środka;

• lekozależność - obok zależności psychicznej pojawia się też zależność fizyczna.

Kolejnym terminem, z którym można się spotkać przy lekturze literatury traktującej o narkomanii jest ŚRODEK ODURZAJĄCY pojmowany jako substancja naturalna lub syntetyczna działająca na centralny układ nerwowy i wywołująca w nim okresowe zmiany. Bardziej szczegółową definicją jest ta. według której środek odurzający określany jest jako każda substancja, która obniżając lub podwyższając pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, wywołuje przymus stałego jej przyjmowania, zależność fizyczną i psychiczną od działania środka oraz powoduje szkodliwe następstwa dla zdrowia fizycznego i psychicznego.

Następnym określeniem jest NARKOTYK - to środek odurzający pochodzenia roślinnego lub syntetycznego powodujący w zależności od dawki uspokojenie, zniesienie bólu, odurzenie, euforię lub sen. Częściej i chętniej używanym określeniem pełniej oddającym istotę problemu jest „środek odurzający", choćby dlatego, że nie każda substancja posiadająca cechy podane w pierwszej części definicji jest narkotykiem np. alkohol. ŚRODEK PSYCHOTROPOWY - oznacza każdą substancję pochodzenia naturalnego, bądź syntetycznego, działającą na ośrodkowy układ nerwowy, umieszczoną w wykazie środków psychotropowych ustalonych przez Ministerstwo zdrowia i Opieki Społecznej

POLSKI RYNEK NARKOTYKOWY

Oferta narkotyków na rynku nie zmniejsza się. Do narkotyków najbardziej rozpowszechnionych należy obecnie: marihuana, amfetamina i ecstasy oraz „polska heroina", ale wzrasta popyt na LSD, heroinę, kokainę, anaboliki oraz leki psychotropowe. W 1999 roku łączna wartość wszystkich zabezpieczonych przez policję narkotyków (według cen detalicznych) wynosiła szacunkowo 47 min PLN 9tj. ok. 11,5 min euro / USD). W stosunku do roku ubiegłego wzrosła szczególnie ilość zabezpieczonego haszyszu, marihuany, ecstasy, kokainy, amfetaminy i LSD. Ponadto przejęto znaczną ilość sterydów anabolicznych oraz Pemoliny, Tramalu, Dolarganu, Clonazepamu Cyclobarbitalu. Większość dostępnych na rynku narkotyków sprowadzana jest z zagranicy, ale z produkcji krajowej pochodziła znacząca ilość zabezpieczonych środków: amfetaminy, „polskiej heroiny" oraz marihuany z rodzimych wysiewów i grzybów halucynogennych.

Największą wartość rynkową zabezpieczonych rodzajów narkotyków przedstawiały szacunkowo:

• heroina-8.989tys.PLN

• marihuana - 7.275 tyś. PLN

• kokaina-5.020tys.PLN

• amfetamina - 4.116 ty s. PLN

• polska heroina -3.501 tyś. PLN

• haszysz - l .968 tyś. PLN

Stąd przewidywać można dalsze zainteresowanie niedozwolonym obrotem tymi rodzajami narkotyków. Rozpowszechnianie narkotyków obejmuje cały kraj, ale różni się natężeniem w poszczególnych regionach. Województwa szczególnie zagrożone to: zachodniopomorskie ( wymieniane jako pierwsze), lubuskie, dolnośląskie, śląskie, małopolskie, pomorskie, łódzkie, warmińsko-mazurskie, lubelskie oraz Warszawa. Przejawem rozwoju rynku narkotykowego jest wykształcenie się określonych grup konsumentów narkotyków. Typowe grupy tych osób i preferowane przez nich rodzaje narkotyków stanowią: • młodzież szkolna - marihuana, amfetamina, haszysz, grzyby halucynogenne, leki psychotropowe;

• studenci - „Brown sugar", marihuana, amfetamina, ecstasy. LSD; • środowiska biznesmenów, kryminalistów (gł. złodziei samochodów i paserów), „bramkarzy" nocnych lokali i personelu agencji towarzyskich

- kokainy, amfetaminy, ecstasy, heriony, LSD;

• Najstarsi lub najsilniejsi uzależnieni narkomani - „polska heroina", leki psychotropowe. W użyciu znajdują się coraz liczniejsze odmiany środków odurzających, w tym: • amfetamina: tabletkowana o kolorze kremowym, żółtawa tzw. „ruska" oraz zmieszana z glukozą; • ecstasy: w licznych odmianach (o nazwach: babylon, gorbi, gwiazdki, serduszka), w tym na bazie pemoliny w postaci różowych tabletek z logo - litera K, obwiedzionych u góry półkoliście przez 3 korony, oraz tabletek półokrągłych koloru białego, tzw. UFO;

• marihuana o wzbogaconej zawartości THC (skun, orange); • LSD o zmiennym składzie chemicznym, zaznaczonym odrębnymi wzorami graficznymi i nazwami (np. panoramix, 2 face, słoneczko, kotki),

• mixty, czyli mieszanka tzw. LSD-25 z innymi rodzajami narkotyków.

Z rozwojem rynku łącza się ponadto stwierdzone zmiany w sposobach zażywania narkotyków, w tym m.in.:

• podejmowanie prób palenia krajowej heroiny, tzw. „kompotu", poddawanego odparowaniu, a następnie palonego w fajce;

• konsumowanie haszyszu w postaci „ciasteczek";

• Dodawanie amfetaminy do coca-coli lub zażywanie w postaci iniekcji (np. w połączeniu z wodą destylowaną);

• sprzedaż narkotyków w postaci słodyczy: lizaków i cukierków w kształcie

kwadratowym lub owalnym, w kolorze: czamo-żółto niebieskim. Eksperymenty te szeroko propagowane są przez handlarzy i narkomanów, zwłaszcza wśród młodzieży.

SKUTKI PRZYJMOWANIA NARKOTYKÓW

Narkomania jest poważnym problemem społecznym. Stałe używanie narkotyków powoduje zmiany w psychice człowieka, prowadzi do popełniania przestępstw, rodzi niebezpieczeństwo rozpowszechniania się nałogu na młode społeczeństwo. Wyróżnia się trzy podstawowe grupy ujemnych konsekwencji zażywania narkotyków i są to:

• konsekwencje zdrowotne;

• społeczne skutki narkomanii;

• konsekwencje kryminogenne.

Konsekwencje zdrowotne

Wynikają one z nałogowego przyjmowania narkotyków, co powoduje szereg szkodliwych następstw dla organizmu człowieka. Uzależnienie od środków narkotycznych, pochodzących od maku może powstać w wyjątkowych przypadkach nawet po jednorazowym przyjęciu szczególnie wówczas, gdy mamy do czynienia z heroiną. Powstanie nałogu jest bardzo prawdopodobne nawet przy leczniczym stosowaniu zastrzyków z morfiny, także u ludzi nie posiadających do tego specjalnych predyspozycji psychicznych. W początkowym okresie uzależnienia, człowiek nim dotknięty, w sytuacjach napięcia czy rozczarowania odczuwa ulgę po zażyciu środka. Drugim przejawem uzależnienia może być nieskuteczność działania leków przeciwbólowych. W Mierę rozwijania się nałogu dla uzyskania tych samych efektów, dawki muszą być coraz większe i częstsze.

Narkotyk przyjmowany jest w tym okresie kilka razy w ciągu doby. Brak środka odczuwany jest jako katastrofa. W sytuacjach przymusowej abstynencji objawy są tym większe, im większe dawki stosowane były przed przerwą. Objawami tymi mogą być np. ślinotok, bóle stawów i mięśni, a niekiedy zespoły majaczeniowe.

Zażywanie narkotyków odbywa się w warunkach prymitywnych, nie zachowując zasad higieny (wspólne igły i strzykawki, wstrzyknięcia poprzez ubranie, itp.). Prowadzi to bardzo często do groźnych zakażeń i nieuleczalnych chorób takich jak AIDS. Skutkiem ostatecznym przy przyjmowaniu narkotyków może być śmierć z przedawkowania, albo też przez totalne wyniszczenie organizmu.

Społeczne skutki narkomanii

Zjawisko narkomanii jest groźne nie tylko dla jednostek narkotyzujących się nałogowo, ale dla całego społeczeństwa, w którym jednostki funkcjonują. Narkomania powoduje stopniowe zanikanie społecznych wartości. Groźną konsekwencją nałogu jest również zagrożenie przyszłych pokoleń. Jak wykazują dotychczas prowadzone badania, narkomania posiada niekwestionowany wpływ na przestępstwa przeciwko prawu własności. Pomimo stosunkowo dużej wykrywalności „polskiej heroiny" szacuje się, że przeciętny koszt całodniowej dawki średnio zaawansowanego narkomana waha się od 10 do 90 zł, w zależności od pory roku. Są to kwoty których nie sposób zdobyć drogą legalną. Powiększające się w miarę czasu uzależnienie od środków odurzających powoduje niezdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy czy nawet nauki.

Narkomani znajdujący się na dnie nałogu są jednostkami, które praktycznie musi utrzymać społeczeństwo. Trudna sytuacja w2 dziedzinie lecznictwa pogłębia się na skutek zwiększenia się liczby chorych, którzy świadomie popadają w uzależnienie. W miarę postępu uzależniania się organizmu osobowość człowieka ulega przekształceniu. Cała jego energia życiowa jest kierowana na jeden cel - zdobycie narkotyku. Wszystkie inne potrzeby odsuwa się na plan dalszy. Rozwija się egocentryzm, a nawet skrajny egoizm, wykształca się umiejętność okłamywania wszystkich w koło. Badania epidemiologiczne prowadzone nad rozpowszechnianiem się narkomanii ujawniają, że rozwija się ono w sposób podobny do szerzenia się choroby zakaźnej (występowanie ognisk epidemiologicznych, rozwijanie się kontaktu nosiciela, wrażliwość osobnicza, itp.). Ze zwiększoną częstotliwością występowania uzależnienia wiążą się również takie czynniki jak dezorganizacja społeczeństwa i ubóstwo. Tam, gdzie występuje niedostatek ekonomiczny, czy też załamanie organizacji społecznej, używanie narkotyków jest słabsze, a przede wszystkim mniej konsekwentne.

Za tak dużą skalę rozwoju narkomanii odpowiedzialne w dużej mierze jest społeczeństwo. Narkomani są wytworem społeczeństwa, a ono ich odrzuca. Nawet niektórzy lekarze zajmujący się ludźmi uzależnionymi wykonują swoją pracę bez przekonania i jakiegokolwiek zaangażowania. Nawet ci, którym udaje się z nałogu wyjść dzięki wysiłkom terapeutów z różnych instytucji prowadzących rehabilitację, mają duże trudności z powrotem do normalnego życia, otrzymaniem pracy, mieszkania, itp.

Konsekwencje kryminogenne

Narkomanię należy zaliczyć do tej grupy zjawisk, które cechuje wybitna nośność kryminogenna. Brak dostępu do narkotyków stanowi podłoże do dokonywania wielu przestępstw. Ponadto dla zaspokojenia popytu narkomanów na narkotyki powstają całe gangi przestępcze, zajmujące się handlem narkotykami.

Niezależnie od rodzajów i postaci w jakich wy stępuj ą narkotyki, sposobu wprowadzania do organizmu ludzkiego, powodują one ujemne skutki prowadząc do zaburzeń w sferze psychosomatycznej. Szkodliwe działanie narkotyków sprowadzić można do wspólnych cech, które objawiają się w degradacji psychicznej człowieka, wywołując często nieodwracalne zaburzenia psychiczne głównie w sferze charakteru i woli. Narkomani staja się ludźmi rozleniwionymi, bez poczucia obowiązku, krytycznego stosunku do siebie i swojego nałogu. Występuje u nich zmienność nastrojów, objawy otępienia, spadek sprawności umysłowej, nadmierne stany pobudzenia, ogólne rozdrażnienie, chwiejność emocjonalna, głębokie depresje i tendencje samobójcze. II. CEL GŁÓWNY:

ZDIAGNOZOWANIE ŚRODOWISKA POD KĄTEM ZJAWISKA NARKOMANII I PODJĘCIE DZIAŁAŃ STOSOWNYCH DO OTRZYMANYCH WYNIKÓW

III. CELE SZCZEGÓŁOWE

- WYNIKAJĄCE Z USTAWY O PRZECIWDZIAŁANIU NARKOMANII

3.1. Zwiększenie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych i osób zagrożonych uzależnieniem, poprzez:

- współpracę organizacji i instytucji zajmujących się przeciwdziałaniem narkomanii (GKPiRPA, Policja, Zespół Szkół w Lipianach, Ośrodek zdrowia, Ośrodek Pomocy Społecznej, kuratorzy sądowi, Sąd, Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii); - upowszechnianie informacji dotyczących adresów instytucji i miejsc, gdzie można skorzystać z bezpłatnej pomocy (informator, plakaty, ulotki); - koordynowanie przepływu informacji między placówkami współpracującymi w zakresie przeciwdziałania narkomanii.

3.2. Udzielanie rodzinom, w których występują problemy narkomanii pomocy psychologicznej i prawnej, poprzez: - finansowanie pomocy psychologicznej, prawnej, terapeutycznej (Punkt Konsultacyjny); - udzielanie niezbędnej pomocy socjalnej (Ośrodek Pomocy Społecznej); - praca w środowisku (wywiady rodzinne — środowiskowe, interwencje rodzinne, współpraca z rodziną w miejscu zamieszkania).

3.3. Prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej, edukacyjnej, szkoleniowej z zakresu wczesnej profilaktyki - w szczególności dla dzieci i młodzieży; w tym prowadzenie zajęć sportowo - rekreacyjnych dla uczniów, działań na rzecz dożywiania dzieci uczestniczących w programach opiekuńczo - wychowawczych i socjoterapeutycznych oraz wspieranie działań instytucji, organizacji pozarządowych i osób fizycznych zajmujących się profilaktyką uzależnień, poprzez:

- realizację programów profilaktycznych w szkole;

- szkolenia (członkowie komisji, kadra pedagogiczna);

- spotkania informacyjno - edukacyjne dla rodziców (Komenda Wojewódzka Policji);

- spotkania informacyjno - edukacyjne dla dzieci i młodzieży;

- rozpowszechnianie ulotek, plakatów zawierających treści informacyjno -edukacyjne;

- organizacja konkursu plastycznego pod nazwą „ Chcę być wolny - nie sięgam po narkotyki".

3.4. Wspomaganie działań instytucji, organizacji pozarządowych i osób fizycznych, służących rozwiązywaniu problemów narkomanii, poprzez:

- współpracę z instytucjami i organizacjami ustawowo zajmującymi się problemem narkomanii (Sąd, Kuratorzy Sądowi, Policja, inne);

- współpracę ze szkołą;

- rozwijanie oferty wszechstronnej pomocy (Punkt Konsultacyjny, Ośrodek Zdrowia, świetlice Środowiskowe);

- działalność Policji związana z ograniczeniem dostępności narkotyków.

3.5 Pomoc społeczna osobom uzależnionym i rodzinom osób uzależnionych dotkniętym ubóstwem i wykluczeniem społecznym i integrowanie ze środowiskiem lokalnym tych osób, z wykorzystaniem pracy socjalnej i kontraktu socjalnego poprzez:

- współpracę z Ośrodkiem Pomocy Społecznej; - pracę z rodziną w miejscu zamieszkania; - edukowanie rodzin i dzieci (Punkt Konsultacyjny, świetlice); - prowadzenie spotkań z rodzicami; - dyżury w Punkcie Konsultacyjnym; - współpracę z Policją, Sądem Rodzinnym i Nieletnich, Kuratorami Sądowymi w zakresie resocjalizacji osób z objawami demoralizacji i niedostosowania społecznego; - motywowanie do podjęcia leczenia osób uzależnionych i współuzależnionych; - współpracę z policją, sądami i kuratorami sądowymi w zakresie kierowania na leczenie, leczenia i resocjalizacji osób uzależnionych; - udzielanie pomocy w sytuacjach kryzysowych.

Załącznik Nr 2

do Uchwały Nr XXXII277/2006

Rady Miejskiej w Lipianach

z dnia 26 września 2006r.

PLAN WYDATKÓW GMINY LIPIANY

W ZAKRESIE PRZECIWDZIAŁANIA NARKOMANII

NA ROK 2006

Ogółem: 5.000 zł

l. Działalność Gminnej Komisji Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych - 5.000 zł

1.1. - zakup materiałów biurowych dla potrzeb zdiagnozowania środowiska ( papier ksero - ankieta), zakup ulotek, plakatów oraz pozycji książkowej

- „Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii - tekst jednolity z komentarzem." - 250 zł; 1.2. - program profilaktyczny realizowany w Zespole Szkół w Lipianach -750 zł; 1.3. - szkolenia w zakresie przeciwdziałania narkomanii ( w tym delegacje) -600 zł; 1.4. - działalność Punktu Konsultacyjnego - 2.000 zł; 1.5. - organizacja konkursu plastycznego pod nazwą: „ Chcę być wolny - nie sięgam po narkotyki" - 1.400 zł.

Metadane - wyciąg z rejestru zmian

Akcja	Osoba	Data
Dodanie dokumentu:	Agnieszka Kosiorek	22-11-2006 10:57:09
Osoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji:	Agnieszka Kosiorek	22-11-2006
Ostatnia aktualizacja:	Agnieszka Kosiorek	22-11-2006 10:57:09