Nie, nie śliskie. Dokładnie w takim samym stopniu, w jakim jest ślisko chodzić czy jeździć samochodem. Zasady bezpieczeństwa są dokładnie takie same, żadnych różnic. Faktem jest, że osoba chodząca po lodzie zwykle upada do przodu lub do tyłu, gdy ślizga się noga podpierająca (przypomnę, że chodzenie jest kontrolowanym upadkiem). Rower nie ma tego problemu – może spaść tylko na boki. I dzieje się to dokładnie w tych samych warunkach, w jakich człowiek upada lub wpada w poślizg samochodu. Na przykład, jeśli skręcisz ostro w prawo na lodzie. W przeciwnym razie gumowe opony trzymają lepiej niż 90% butów zimowych, a prawdopodobieństwo upadku jest znacznie mniejsze niż w przypadku pieszego.
Czego potrzebujesz: Idealnie opony zimowe, jeśli jeździsz codziennie, powiedzmy, do pracy. Ale w zasadzie, jeśli będziesz jechał ostrożnie, sprawdzi się tylko guma o dobrej przyczepności.
Czego nie robić: skręć ostro i - ważne! - „przesuwaj” rower z dużą prędkością. Boczne części ochraniacza na śniegu, lodzie, a nawet po śliskim asfalcie prawie nie trzymają się, jakbyś miał się rozbić. Żadne opony zimowe Cię nie uratują.
To argument, który pojawia się cały czas, gdy mówię o jeździe zimą w Skandynawii. Tak, nasze miasta są brudne, nic się nie da zrobić. Co dziwne, jazda na rowerze częściej wraca do domu w czystości niż chodzenie. Pozwól mi wyjaśnić dlaczego.
Faktem jest, że rowerzysta nie dotyka stopami ziemi. Kiedy wszyscy zakładają ciężkie zimowe buty i kozaki, ja jeżdżę w lekkich tenisówkach, które boją się wody. I przychodzę z suchymi stopami. Jednocześnie jeżdżę po błocie, kałużach, błocie pośniegowym – to wszystko zostaje na oponach. Rozpryski są całkowicie odcięte przez skrzydła.
